Την 25η Μαρτίου, χάριν της μεγάλης διπλής γιορτής του ορθόδοξου Ελληνισμού, παραδοσιακά, σπάμε για μια μέρα τη νηστεία της Σαρακοστής και τρώμε ψάρι. Ανήμερα του Ευαγγελισμού λοιπόν, κάθε χρόνο τα σπιτικά μοσχοβολούν τηγανητό μπακαλιάρο.
Αν σας δυσκολεύει η σκορδαλιά που απαραίτητα τον συνοδεύει, διαβάστε τις προτάσεις μας.
Καταρχάς, ας δούμε για ποιόν λόγο η παράδοση επέλεξε αυτό το ψάρι. Όπως αντιλαμβάνεστε, παλιά, στο τέλος του Μάρτη ήταν δύσκολο να βρει κανείς φρέσκο ψάρι. Ιδίως στις ορεινές και τις απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας που ήταν άλλωστε και οι πιο φτωχές. Το έθιμο ωστόσο επέβαλε την κατανάλωση ψαριού. Ε, ο παστός μπακαλιάρος ήταν η πιο ασφαλής, αλλά συγχρόνως και η πιο φτηνή λύση. Είτε έβρεχε είτε ο καιρός εμπόδιζε το ψάρεμα, οι πιστοί ήξεραν ότι θα βρουν παστό μπακαλιάρο ακόμη και στα μικρά μπακάλικα.
Μπακαλιάρο, λοιπόν, με σκορδαλιά, τρώμε τέτοια μέρα σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Και μαζί του επιλέγουμε να πιούμε ένα πλούσιο λευκό κρασί ή ρετσίνα. Διότι εδώ η γευστική αρμονία αναζητά ένα κρασί που να έχει αρκετό σώμα για να μην υπολείπεται του ψαριού, αλλά και ικανή οξύτητα για να κοντράρει το τηγάνι. Το άρωμά του θα πρέπει να μην πολέμα την ιδιότροπη σκορδαλιά, αλλά αντίθετα να την υποστηρίζει.
